środa, 04 marzec 2015 17:28

Dlaczego kruk znalazł się na barwach KBM?

Ponieważ głównym elementem barw KBM jest kruk wypada znać charakterystykę i zwyczaje tego zacnego ptaka. Zacznijmy od wyglądu.

Samiec i samica ubarwione są jednakowo i są również tej samej wielkości. Upierzenie ich jest czarne z metalicznym połyskiem. Młode ptaki nie mają purpurowego połysku na głowie i grzbiecie. Duży, masywny, mocny czarny dziób ma pod spodem "brodę" utworzoną z dłuższych piór. Głowa ptaka jest duża, na podgardlu znajdują się charakterystycznie nastroszone pióra. Ogon jest długi i klinowaty. Nogi są czarne.

Kruk jest chyba największym ptakiem należącym do rodziny krukowatych . Długość ciała dorosłego osobnika dochodzi do 64 cm , natomiast rozpiętość skrzydeł w skrajnych jego częściach to 120 cm.

Świetnie i szybko lata, w czasie toków wykonuje akrobacje powietrzne. Często szybuje wykorzystując wznoszące prądy powietrza. W locie silnie uderza długimi skrzydłami wydając charakterystyczne, świszczące dźwięki.
Zwyczaje kruków w zasadzie są takie same jak zwyczaje ludzi. Kruki żyją w stałych związkach z partnerami (tu może jest jakaś drobna różnica J). Możliwe jest oswojenie tego ptaka (pamiętać należy jednak, że jest pod ochroną gatunkową). W rewanżu wykazuje on niezwykłe przywiązanie do człowieka . Jest ptakiem długowiecznym. W dobrych warunkach potrafi przeżyć tyle lat ile przeżyje człowiek. Jest najinteligentniejszym z ptaków występujących na świecie.

Cechuje go też niezwykła zdolność do naśladownictwa i uczenia się. Kruki doskonale naśladują głos ludzki. Wychowywane przez swojego opiekuna , przywiązują się do niego tak silnie iż w sytuacjach zagrożenia potrafią stawać w jego obronie. W starszym wieku wykazują kilka cech ludzkich , z których jedną jest złośliwość. Potrafią na przykład uciążliwie chować przedmioty , którą to czynność mają zresztą w naturze. Kruki nigdy nie opuszczają swojego terytorium i przez wiele lat wykorzystują swoje gniazda - niektóre z nich nawet przez kilkadziesiąt lat. Łatwo adaptują się w środowisku. Są mięsożercami. Młode patki do czasu znalezienia partnerki żyją w „bandach” i prowadzą dość stresujący, awanturniczy tryb życia.

Dorosłe osobniki żyją w parach lub niewielkich, rodzinnych grupach, w których panuje określona hierarchia. Jednak, często w niej awansują, np. samica znajdująca się na samym jej dole, po związaniu się z samcem z jej szczytu, automatycznie awansuje, co wiąże się z tym, że osobniki które niegdyś stały od niej wyżej m.in. ustępują jej miejsca przy „posiłku”. W przypadku awansu tylko jednego z partnerów, w przeciwieństwie do innych ptaków, kruk nie musi zmieniać partnera na osobnika z tą samą pozycją co on, gdyż dotychczasowy partner przesuwa się w hierarchii grupy razem z nim. Jako ptaki terytorialne kruki zaciekle bronią swojego rewiru i odganiają z niego inne ptaki drapieżne. Nie wahają się zaatakować nawet orła.

Kruki od wieków odgrywały znaczącą rolę w mitologii, folklorze, sztuce i literaturze. Uchodził on za symbol inteligencji, był ptakiem wróżebnym i proroczym. Był również symbolem słońca i świtu, bo krakaniem obwieszczał nadchodzący dzień. Spostrzegawczość, pojętność, oswajalność i bystrość uczyniły z niego posła bogów. Zdolność do rozwiązywania problemów i rodzinne zachowania są przyczynkiem do powstania powiedzenia: „Kruk krukowi oka nie wykole", co oznacza, że swój swego nigdy nie skrzywdzi. Jego zasadnicza rola w symbolice wszystkich ludów i wszystkich kultur to bycie strażnikiem tajemnic - pilnuje tajemnic przyszłości i wróżby. W Afryce  kruk właściwie wszędzie pełni rolę przewodnika i ostrzega przed niebezpieczeństwem.

Czytany 7982 razy